Joeri de Kamps, tegenwoordig speler van Slovan Bratislava, kijkt terug op een mooie, maar ook zware tijd bij Ajax. Hij doorliep de gehele jeugdopleiding vanaf de E'tjes en ook een debuut in het eerste lonkte voor de middenvelder. 'Iedere ochtend zat ik aan het ontbijt met een Ajax-bordje', opent De Kamps op mooie wijze in een interview met Voetbalzone. 'Op mijn verjaardag lag daar plots een brief op met het Ajax-logo, dus ik vroeg mijn ouders: "Wat is dit?". Toen vertelden ze me dat ik gescout was en het volgende seizoen mocht aansluiten bij de E2. Ik was acht jaar en het was echt een droom die uitkwam. Ik begon in de lichting met Rodney Sneijder en mijn ouders brachten en haalden me.'
Wat volgde was een verandering in zijn leven. 'Ze zaten overal strak bovenop. Vanaf de eerste is dag is het constant scherp zijn en elke training beleven alsof het een wedstrijd is. In de documentaires over die tijd kun je ook wel zien dat wij als jochies regelmatig aan het huilen waren. Het werd ook wel een beetje overdreven, maar als kind is het ook goed voor je ontwikkeling.' De beloning bleef niet uit. 'Op mijn achttiende mocht ik mijn contract tekenen. Daar had ik jaren op gewacht, dus daar was ik waanzinnig blij mee.'
Daarna brak een pittige tijd aan. 'In het jaar erop ging ik bij Jong Ajax spelen en dat was flink wennen. Ik raakte al snel geblesseerd aan de binnenkant van mijn knie waardoor ik drie maanden niet kon spelen. Vervolgens raakte ik na één wedstrijd opnieuw geblesseerd aan dezelfde knie.' Na weer een kwartaal herstellen kreeg De Kamps een blessure aan zijn andere knie. 'Het herstel duurt op die plek heel lang omdat er weinig bloed stroomt.' Toch kwam een debuut in Ajax 1 dichtbij. 'Onder Frank de Boer werd ik als eerste samen met Lukoki bij de selectie gehaald in de tijd dat Luis Suárez, Miralem Sulejmani en Urby Emanuelson er speelden. Tegen Feyenoord zat ik op de bank, maar kreeg Vermeer rood in de slotfase waardoor de trainer moest wisselen en ik mijn debuut niet kon maken.'