'Ik dacht: ik heb Ajax niet nodig, ik ben een stoere jongen, maar toen kwam de klap'

‘Ik was brutaal, ik kwam uit Amsterdam. Dan moet je net een trainer hebben die daar niet mee om kan gaan', vertelt de 33-jarige. 'Ik was niet een “ja meneer-nee meneer”-jongen. Ik had een mening en een persoonlijkheid, wat ik heb gevormd op de straat. Uiteindelijk hielp dat in mijn carrière, maar op dat moment werd het gezien als "lastig".’

‘Toen moest ik ook weg van de opleiding, wat ik in eerste instantie ook niet erg vond', vervolgt Van der Wiel. 'Want ja, ik dacht: “ik heb Ajax niet nodig, ik ben een stoere jongen”, maar na een halfjaar had ik toch wel écht de klap gekregen dat Ajax de top was terwijl ik bij Ajax speelde.’

Desondanks had hij het wel naar zijn zin in Amsterdam: ‘In die jaren, dat ik bij Ajax heb gespeeld, heb ik wel écht een goede periode meegemaakt.' Nadat de rechtsback werd weggestuurd, ging Van der Wiel naar HFC Haarlem. Daar kende hij een goede periode: 'Gewoon echt weer plezier gehad, dat voorop. Ik kwam in een leuk team met leuke jongens, het was wat minder serieus. Dat heeft mij wel echt gevormd als speler en als mens. Het was ook precies tijdens mijn puberteit, dus ik had ook wel het gevoel dat ik die klap (van Ajax weggestuurd worden, red.) op dat moment moest krijgen, om even te beseffen wat je had en om er daarna weer voor te vechten.’

‘Dat is mij uiteindelijk ook gelukt, ik heb mezelf weer terug geknokt', gaat Van der Wiel verder. 'Daarna had ik weer interesse van PSV, Feyenoord en ook van Ajax. Na goed nadenken, ben ik toch gewoon weer terug bij Ajax gekomen. Dat toont wel een stukje karakter, denk ik, maar het waren wel een moeilijke paar jaar, dat zeker.’