Column Vissers: 'Adoratie vond hij flauwekul'

'Altijd nerveus om hem te bellen. Geen 06, nee gewoon, een reeks na 020. Die schroom was nergens voor nodig. Keizer was aardig, hij vroeg hoe het was en vertelde honderduit, hoewel liever niet voor de krant', schrijft Vissers, die Keizer herinnert als een 'fijne vent'. 'Die genoot van het voetbal. Anderen mochten best meegenieten van zijn kunde, maar daarbij moest het blijven. Adoratie vond hij flauwekul.'

'Bij Cruijff leefde de wereld mee met zijn longkanker, in de maanden voor zijn dood', vervolgt Vissers. 'Bij Keizer was vrijwel niemand op de hoogte. Ook dat was typerend voor de twee genieën, wier namen voor eeuwig verbonden blijven. De een was altijd op de barricaden. De ander ademde in de luwte', aldus Vissers, die zijn column besluit door te zeggen dat het voetbal van tegenwoordig een zaak is van commercie, geld, praatjes, analyse, meelopers en afhankelijkheid. 'Terwijl Keizer juist onafhankelijk was, wars van aanbidding, van slijmen met mannen die hem misschien nog een gunst konden verlenen.'